04 Ağustos 2010

Çubucak Köy Pazarı

Egelileri çok seviyorum, halkının sıcaklığını ve güleryüzlülüğünü... Moskova'da ailemden sonra en çok arayacağım şeylerden biri de bu sıcak gülümseme olacak sanırım... Malum her daim surat asıyorlar, hizmet sektöründe çalışanlar bile... Datça'dan ayrılacağımız gün Çubucak çadırcıları için kurulan minik köy pazarını dolaştık, hiç kapris yapmadan hatta kendileri teklif ederek bana poz verdiler, çok mutlu oldum...
Datçalı Memet'i yıllardır tanırız, kah bahçıvan olarak çıktı karşımıza, kah balıkçı, kah pazarcı... O gün beni görünce naapıp needip duruğn dedi her zamanki gibi... Evlendiğimi duyunca da bir büyük rakıyı bir dahaki sefere hediye olarak getirmemi istedi hii hii :)
Suçluyum hakim bey 1 büyük patatesli gözlemeyi lüpletiverdim :P Ellerimi değil ama midemi kelepçeleyin lütfen! Tatil çok güzel de şu kantarın topuzu kaçmasa bir de... Verdiğim 2-3 kiloyu 6 günde geri alınca sebzelere acil geri dönüş yaptım! Acaba bu göbek cumartesiye kadar iner mi? He bir de nurtopu gibi kırımızı burunumuz var, onu da unutmamak lazım!!! Ama herşeye rağmen gülmeyi bilmek gerek öyle di mi :)

5 yorum:

  1. Ah köy insanımız yaa onlar bir başka olur :))

    YanıtlaSil
  2. çok, çok ama çok mutlu ol kırmızı burunlu noni...:)

    YanıtlaSil
  3. öyle gayri :)) hihihihi
    ohhh Ege gibisi var mı?? miss misss :) havası insanı yemeği denizi doğası müthişş

    YanıtlaSil
  4. Egeliler bir başka güzel gerçekten Nonicim!
    fotoğraflar da çok güzel!
    çok sevdim bu post'u ben :)

    kucak dolusu selam ve sevgiler bir de öpcükler elbet! :)

    YanıtlaSil
  5. Çoooook teşekkürler öptüm gari hepiceğinizi :)

    YanıtlaSil

Saygı sınırını aşmadığınız sürece tüm yorumlarınız yayınlanacaktır, teşekkürler...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...