06 Ekim 2013

Merhaba

Merhaba külotlu çoraplar! Size merhaba diyorum sandınız di mi, ben kışı selamlıyorum :) Yazın en az ziyaret edilen çekmecelerimize, terkedilmiş köşelerinde kuzu kuzu gündeme gelmeyi bekleyen çoraplarımıza yönelme vakti geldi bile, üfff ben daha yaza doymadım ki, kışa hiç hazır değilim! Tek tesellim Moskova soğuklarını yemiş biri olarak "beterin beteri var cicim otur oturduğun yerde hiç şikayetlenme!" felsefem ;) İşe yarıyor mu yarıyor valla :)
Dün bir sürü prensesle bir aradaydım... 
Dışarıdaki soğuğa rağmen onların bir gülümsemesi içimizi ısıttı hemen!
Biraz da şaşırttı tabii, birbirlerini ilk gördüklerinde verdikleri tepkiyi izlemek bir zevk :)
Minik meleğim benim... Gün geçtikçe, paylaşımlarımız arttıkça daha da düşkün olmaya başladım kızıma... Bu da beraberinde müthiş bir endişe duygusunu getirdi. Ya ona birşey olursa, yolda yürürken kaldırıma bir araba çıkarsa, mağazada kendimi alışverişe kaptırıp ya biri onu kaçırırsa, oyun oynarken ya boğazına bir oyuncak kaçarsa vesaire... Paranoyak bir kadın oldum çıktım! Ki nefret ederim böyle paranoyak duygularla yaşayan insanlardan! Ama endişe duygumu dizginleyemiyorum bir türlü. Gün bitiyor, yatağa giriyorum ve hemen başlıyor bu "ya..." diye başlayan cümlelerim, hemen onları kovmaya çalışıyorum, yarın ne giysem acaba yeni aldığım eteğin üsüne o bluz gider mi ki? Derken gazetede okuduğum kaydıraktan düştü boynunu kırdı haberi geliyor, ben de kaydırıyorum Nili, hoş onu tutarak bunu yapıyorum ama ya o da düşerse... Sonra hemen bu düşünceyi kovup yarın bamya mı pişirsem yoksa fasulye mi diyorum. Sonra zıt başka bir evham devreye giriyor. Onu da kovmak için gün içinde olan biten saçma sapan bir şeyi aklıma getirmeye çalışıyorum, falanca arkadaşım bugün bana o lafı niye soktu ki, ağzının payını da veremedim bir türlü, keşke şöyle diyip ben de onu alt etseydim ama o anda Nil ağlıyordu konsantre olamadım bir türlü derken hooop uyuyorum daha doğrusu şükürler olsun uykuya dalıyorum! Bebeği için endişelenen tek anne ben değilim di mi? Lütfen bana yalnız olmadığımı söyleyin ve bu endişe duygusunu azaltmak için ne yapmam gerektiğini :(
Bluz: Mango
Etek: H&M
Çanta: Massimo Dutti (çantayı ters tutmuşum benim poz vermem anca bu kadar işte!)
Botlar: Bershka

26 yorum:

  1. Ah Nonimm ne tatlisin her daim şıkır şıkırsin wallahi bayiliyorumm.
    Etek cok yakismis, ozendim etek giymeye ama KAtar"da giyilmiyor. yani yabancilar giyebiliyor ama cok bakiyolar insan sinir oluyor. :(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sağol canım benim, bizim de Libya'da bir dönem yaşantımız olduğu için seni az çok anlayabiliyorum, gerçi o zamanlar 11-12 yaşlarında bir çocuktum ama yine de dün gibi aklımda özgür içimizden geldiği gibi hareket edemememiz :(

      Sil
  2. Benim de kızım yeni 2 yaşına girdi, bende de aynı durum mevcut. Çok yakın bir arkadaşımla bu konuyu konuştuğumda (O'nun kızı 6 yaşında şimdi), kendisindeki endişelerin kızı büyüdükçe biraz azaldığını ve şimdi nispeten daha rahat olduğunu söylemişti. Diğer bir arkadaşım da (üç tane çocuğu var, 1, 5 ve 10 yaşlarında), ikinci çocukla birlikte rahatladığını söylemişti. Ama açıkçası ben ilk çocuğu da dahil olmak üzere, bu arkadaşımın hiç endişe haline tanık olmadım, hatta tanıdığım en rahat annedir ve fazlaca rahattır. İlk arkadaşımın ise endişe halinin azaldığını zannetmiyorum:) Cevabım olmadığını anlatmak için bu kadar uzun bir cevap yazmasam da olurdu galiba:) Ben de sürekli kafamdan bu düşünceleri atmaya çalışıyorum ve "Allah'ım ben elimden geldiğince tedbirimi alıyorum, bundan gerisi için kızım sana emanet, n'olur O'nu koru" diye dua ediyorum. Büyüdükçe rahatlar mıyım, bakalım, göreceğiz.
    Fatma

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ohhh bir tek ben değilim yani, bunu duymak bile öyle mutlu edici ki... Teşekkürler Fatma yorumun için, ben de zamana bırakayım en iyisi, zamanla bu evhamlı hallerim azalır belki...

      Sil
  3. cicoş nonişim ben kedoş annesiyim ama normal kendini yıpratmadığın sürece endişe tüm annelerde var düşün 40 geçmişiz annem halen eve gidince beni arayın der annelik bööle birşey sanırım;)
    nili ye benim için
    sevgiler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kesinlikle haklısın canım, annelerin gözünde bebekleri asla büyümüyordur, Nil büyüyünce ben de annen gibi olacağım kesin, Nili yarın sabah uyanır uyanmaz senin için de yiyeceğim söz :)

      Sil
  4. "Ben kizimi tamamiyle Allaha emanet ettim, Allah O'nu sever, korur, ve yonetir." 3- 6- veya 9 kere... Ayni anda bir daire cizilecek sevdigin kisinin icinde oldugu. Allah hepimizin yavrularini ve sevdiklerini korusun. Bir de, endiseleri guzel ve olumlu bir resimle degistirmek ki zaten yapiyorsunuz. Allaha emanet olun...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet olumlu düşünmeye gayret ediyorum, korkularımı çağırmamaya çalışıyorum ama kimi zaman çok evhamlı oluyorum :( Ben de bu sözleri sıralıyım bundan böyle... Peki o daireyi kafamızda mı çiziyoruz yoksa bir kağıda mı çiziyoruz?

      Sil
    2. Daireyi parmagimizla ciziyoruz, ilgili kisiyi/kisileri gozumuzun onune getirerek. Ben simdi mahallemizdeki komsularimizi, kedimizi de iceren buyukce bir daire ciziyorum, hepsini icine aliyorum. Allah acilarini gostermesin, akliniza bile getirmeyin. Cok ilginc, sanirim bu dua bir kez esimi olumden korudu. Sabah uykuma devam ediyordum, esim ise giderken arabasiyla kaza yaptigini gordum ruyamda, arabasi donuyor donuyordu yolda. Hemen bunu soyledim, ama uyuyorum bir yandan. Bir saate kalmadi eve dondu, "Aaa sen boyle kacamak yapmazdin ne dedin bahane olarak" diye sordum, "Kaza yaptim dedim" dedi gulerek. Ben de once inandim, biraz sonra bahceye bir indim ki, arabanin onu dagilmis, ciddi bir hasar var. Ve kaza aynen ruyamda gordugum gibi olmus, biri carpip esimi otobusun onune atmis, olumden donmus. Ben bu mantraya/duaya,- ne derseniz deyin artik- cok inanirim o yuzden...

      Sil
  5. ama çok güzel oldun sen maşallah yaaaa...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben di mi Nil değil bu iltifatı üstüme alınabilirim di mi hiii hiii :)

      Sil
  6. Ahh ahh .. endişelenmeyen anne var mı.. ama azı var çoğu var :)
    Onların melek olduğunu ve yaradan tarafından korunduğunu hayal etmeye çabalarım. sıkça dua eder şükrederim.. hayata güvenmeye çabalıyorum.. ve endişenin panzehiri hareket.. :) başka şeylerle meşgul olmaya çalışırım eğer kafam çok ya lara giderse..
    mutlu haftalar..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Benim de bu endişe duygum gün içinde ortaya pek çıkmıyor Nil o kadar hareketli ki devamlı onun peşindeyim zaten, esas sıkıntı gece Nili uyuttuktan sonra oluyor, geri plandaki o tüm endişe ve evham duygusu kendini göstermeye başlıyor :(
      Evet onlar kesinlikle yeryüzüne inmiş melekler!

      Sil
  7. tabikide yalnız diiiiilsiin nonicik... büyüdükce geçmiyor malesef.. anneler hep böyle sadece zaman geçtikce annene daha çok hak veriyorsun o kadar...rabbim onları bize bağışlasın başkalarını bilemem ama bende hep taşıyorum o evhamları kalabalık avmlerden bile tırsıyorum ana yüreği işte .))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet annemi daha iyi anlıyorum artık... Amin canım onları korusun Allah her türlü kötülüklerden...

      Sil
  8. Nonim çok güzelsin. Maşallah sana maşallah baba kopyası kızına.. Kötü haberleri okumuyorum anlatılmasına da müsaade etmiyorum.. Aksi takdirde düşünceler boğuyor beni etkisinden kurtulamıyorum.. Allah korusun evlatlarımızı.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aynen canım, ben de özellikle gazetede veya televizyonda çocuklarla ilgili kötü bir haber gördükten sonra böyle karamsar oluyorum, en iyisi hiç bakmamak!
      Aminnnnnn!

      Sil
  9. nonicim ben sana demedim mi , annelik yıllar geçtikçe çoğalan, saplantılı bir duygu diye. sen dur daha ne güzel olacak anne-kız ilişkiniz:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kesinlikle öyleymiş Buketciğim! Ayyyy kızımın konuşacağı günleri iple çekiyorum :)

      Sil
  10. Noni seni çok seviyorum 3 minik annesi olarak yaşadıklarını çok iyi anlıyorum.Nazan Bekioğlu'nun Mor Mürekkep adlı deneme kitabından ''Hiç emniyette değilim'' ve ardından ''Fevkalade emniyetteyim'' adlı yazılarını okumanı tavsiye ediyorum.Okursan yazışalım tamam mı?Sevgilerimle....

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkürler canım :) Bu deneme kitaplarını ilk fırsatta okuyacağım, çok merak ettim gerçekten, çok teşekkürler!

      Sil
    2. Sevgili Noni bu denemeleri netten de araştırabilirsin kısa yazılar.Tam da senin bahsettiğin konu üzerine.endişe paranoya evham...Senin yazını okuyunca okuduğum bu denemeleri hatırlamıştım.Sevgilerimle......

      Sil
  11. Kayıp dizisini izlediğimden beri ben de çok huzursuzlanıyorum. Çünkü oradaki kaçırılan çocuk yaşlarında benimde oğlum var... Neyse iki gün önce eşimle bu konuyu konuştuk. Allah çocuklarına istenmeyen durumlar olan ailelere kimseye vermediği kadar sabır verdiğine kanaat getirdik. Çünkü çocuğu ölen anne babalar bile hayatlarına devam edebiliyor. En güzeli tedbirimizi alıp takdiri Allah'a bırakmak...

    YanıtlaSil
  12. Canım Nonim, benim Ece( baska Eceler de olabilir, ben AmerikanA Ece :)) ) ayni seyleri hissediyorum ve evet yalniz degiliz :) Allahim onları korusunç Ben de geceleri Allahim onu bize, bizi de ona bagisla diye dua ediyorum... Dogdugu gunden itibaren sunu soyler sunu bilirim, annelik heran yuregi agzinda olmakmis.... Optum sizi canlar

    YanıtlaSil
  13. çok şükür yalnız değilmişim çokk rahatladım:) bendeki evhamları bi duysanız ağlar mısınız guler misiniz bilemedim:)

    YanıtlaSil
  14. Canım kardeşim, geceleri yatmadan önce ya da bu gece olduğu gibi gecenin bir yarısı uyanıp da yanına gittiğimde üzerine eğiliyorum Betülümün, onu kokluyorum, hala sıcak ve nefes alıyor olduğunu görüp şükrediyorum, bir kez daha öpüp koklayıp o mutlulukla yatağıma dönüyorum. En önemlisi bu değil mi! Gerisini düşünmeyelim canım benim! Allah'a emanet meleklerimiz...

    YanıtlaSil

Saygı sınırını aşmadığınız sürece tüm yorumlarınız yayınlanacaktır, teşekkürler...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...