15 Aralık 2013

Sağolun Ya!



Blogda 1900 takipçim, instagramda 1300 küsür, twitterda bilmem kaç ve bir sürü arkadaşım var yani ben olduğunu zannediyordum aslında yoklarmış, dün gördüm bunu. Hayatımda sadece iki defa burada ricada bulunmuştum, biri katıldığım bir ankette bana oy atmanızdı (ki yeterli sayıda oy atan olmamıştı zaten) diğeri de annemin geri dönüşüm sergisine destek vermeniz. Teşekkür ederim beni bu kadar çok sevdiğiniz ve bu kadar duyarlı davrandığınız için! Bu kadar arkadaşımın arasından dün sadece üç kişi geldi; Neslihan'cığım ve Esin'ciğim minik bebeklerinize rağmen ve Elçin'ciğim hastaneye gidecek olmana rağmen geldiğiniz için çok teşekkürler kızlar, ayağınıza sağlık! Klavyenin başında herkes döktürmeye bayılıyor ama reelde herkes toz duman! 
Benim tek istediğim kendi başına yaratıcılığını kullanan, emeğini ortaya döken, çevresine duyarlı davranan, boş durmayıp üretmeyi tercih eden bir kadının, annemin desteklenmesi ve yüreklendirilmesiydi. Dünkü organizasyonun amacı satıştan ziyade bu yüreklendirmeye yönelikti zaten gelenlerde ürünlerin fiyatlarından kar amacı güdülmediğini anlamıştır... Hani feminist ortamlarda çok atıp tutuyoruz ya kadınlara destek verilmiyor, girişimde bulunmaları sağlanmıyor bla bla diye bırakın lütfen bu içi boş muhabbetleri, hepimiz o kadar bencil olmuşuz ki tek düşündüğümüz kendi çıkarlarımız sadece! Herkese inanılmaz kırıldım, bunları söylemeseydim ve hiçbirşey olmamış gibi yazmaya devam etseydim samimi olmayacaktım ve kendime ters düşecektim. Hepimiz birbirimize ne kadar samimi olduğumuzu gösterdiğimize göre artık dağılabiliriz. Hoşçakalın.

36 yorum:

  1. Nonim uzuldum. Benim anketten haberim yok ama eger IStanbul'da olsaydim soguk-kis, coluk cocuk demeden annenin sergisi icin giderdim.
    Destek konusuna deginmeden gecemeyecegim. Turklerin desteklememe huyu hic hosuma gitmiyor. Yani gordugum kadariyla kadinlara destegi en cok veren kisi Derya Baykal. Onun disinda sozu gecen bloglar bu konularda asiri duyarsiz. Bu konulari asmaliyiz artik! Birlik ve beraberlik hic yok.
    Bi de gecenlerde bir bayanin blogunda denk geldim #blogfirtinasi diye bir etkinlik. Cok guzel dusunmus, tesvik ediyor yazmaya paylasmaya...

    Bilmiyorum tam toparlayamadim konuyu belki ama oyle yazmak istedim..
    Icimi dokuverdim azicik.


    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Gamzecim teşekkürler canım, destek konusunda yazdıklarında çok haklısın, nedense klavyenin başında herkes çok güzel yazıyor veya eleştirmeye gelince herkes çok güzel eleştiriyor ama desteklemeye gelince görmemezlikten geliyoruz birbirimizi...

      Sil
  2. 1900 takipçin olması, 1900 sevenin olduğu anlamına gelmiyor ki. Çoğu insan haset ve kıskançlık duygularıyla okuyor yazdıklarını.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. 1900 takipçimin tamamının beni sevdiğini düşünüyor olmam için deli olmam lazım, çok şükür aklım yerinde o kadar delirmedim henüz :) Ama en azından kendi çevremde beni hayal kırıklığına uğratanlar oldu, bu yazım biraz da onlara...

      Sil
  3. Mahçup ettin Sibelcim beni .Elimden geldiğince her zaman yanında elbette olurum.Hastanede yakınımın yatması demek fırsat yaratmayacağım anlamına gelmez.Hayatta ben şuna inanırım önemli olan niyettir ! İstedikten sonra insan bahaneler arkasına sığınmadan fırsat yaratır herşey için .Mevdoş teyzemin emeklerine sağlık çok güzeldir

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Elçinciğim canım benim niyet etmek en önemlisi, manevi destek vermek, emeklerinize sağlık demek, gerisi gerçekten bahane! Çok teşekkürler dün yanımızda olduğun için! Öperim canım benim!

      Sil
  4. Sibel'cim; neredeyse 9 yıldır faaliyet gösteren dükkanımızda ve ondan öncesi de yaklaşık 5 yıl evden atölyemde hep birşeyler üretmeye ve küçük imkanlarımla bunları değerlendirmeye çalıştım. Ben de bu tip sergi, kermes, eğitim v.s. etkinliklerde bulunduğumda aynı hayal kırıklıklarını yaşadım. Bütün bunlardan sonra maalesef insanlara kolay kolay güvenmemeye ama nadir de olsa her şartta yanımda olan dostlarıma da daha sıkı sarılmaya başladım. Kısacası empati yeteneğim oldukça fazla geliştiğinden dünyalar tatlısı annen ve senin için orada olmak istedim. Ayrıca geldiğime çok mutlu oldum, insan sadece internette gezinerek gelişemez. Bir tasarımcı olarak, farklı tasarımların yaratıcısını tanımak ve tasarımlarını yakından görmek kişisel gelişimime bir zenginlik kattı. İyi ki tanımışım seni ve güzel aileni..Düşündüklerini paylaşman da bence çok güzel, etrafımızdaki samimiyetsizliklerden bunalmış birisi olarak bana iyi geldi :) Son olarak; kızımı bilgisayar oyunlarıyla değil de sanatsal faaliyetlerle büyütmek istediğim için onu da getirebildiğime çok sevindim. - Çok mu yazdım? Yazdıklarıyla bana mutluluk veren bir dostun yalnız olmadığnı bilmesi istedim de ondan- Esin,

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Canım benim ne güzel yazmışsın ve özetlemişsin, anneme de okudum yazdıklarını... Şu anda beni en iyi anlayan sensindir heralde... Ben de değer verdiğim insanların özel anlarında hep yanlarında olmaya çalışırım, sanırım kendim gibi düşünüp en azından yakın dostlarımdan bunu bekledim. Kendini geliştirme konusunda da çok haklısın, herkesin birbirine katacağı, öğreteceği birşeyler olduğuna inanıyorum ben çünkü her insana ayrı bir değer olarak bakıyorum. Kafanı buradan şişirmiyim canım, bir gün buluştuğumuzda uzun uzun dertleşiriz seninle, seni ve güzeller güzeli prensesini (ohhh ne güzel öptüm mıncıkladım onu :)) kocaman öpüyorum!

      Sil
  5. İnstagramdanda yazdigim gibi herkes ist.da yasamiyor benim gibi gelemeyip akli kalanlar merak edenlerde var sevgiyle kalin

    YanıtlaSil
  6. Sevgili Noni eğer İstanbulda yaşıyor olsaydım o güzel sergiye gelmeyi ve sizlerle tanışmayı çok isterdim..Lütfen kendini üzme maalesef duyarsız ve sadece kendini düşünen bir toplum olduk..Bu ne yazık ki çok acı..

    YanıtlaSil
  7. Nonicim Ankaradayim inan Istanbulda olsaydim gelirdim.Cok uzgunum
    Esra Kuzucu

    YanıtlaSil
  8. İstanbuldayım ve de oldukça yakınım sergi adresine ama gelemedim... Sergi duyurusunu okuduğumda çok heyecanlanmıştım,sürpriz yaparım hem tanışmak için güzel bir fırsat olur diye düşünmüştüm, çünkü çok severek takip ediyorum yazılarını... Artık samimiyetime ne kadar inanırsın onu da bilemiyorum ama ben yazını okuyunca kendi adıma suçluluk duygusuna kapıldım ve gerçekten bir fırsat yaratmalıydım diye düşündüm... Tüm samimiyetimle kocaman bir özür diliyorum çok çok isteyip de gelemediğimin için, üzgünüm...

    YanıtlaSil
  9. istanbul disinda yasayanlari ayri tutuyorum , bende dahil alamanya da yasiyorum ....eger bu sergide güzel küpeler , hediyeler de cekilisle dagitilacaktir deseydin yeterli destegi verirdi herkes diye düsünüyorumm ...herkes cikarci artik bu memlekette ...lütfen üzülme . seda

    YanıtlaSil
  10. Şekerim senin sevinçlerini ve üzüntülerini aynı doğallıkla burada paylaştığını bildiğim için yazına kırılmadım. Bilmelisin ki, İstanbul büyük bir şehir, hepimiz ayrı yerlerine dağılmış durumdayız ve cumartesi günü bir çok insan ( ben dahil) çalışıyor. Bazen insanlar istese bile ( istemeyenlerde olmuştur tabii ki) gelemeyebilirler. Mesela ben de istanbulda oturuyorum ama teeee büyükçekmecede. Bakarsan her yer istanbul ama maalesef vakti olana. Gelme imkanım olsaydı da, bunu sırf sen istediğin için değil, anneni yalnız bırakmamak için gelirdim çünkü Mevdoş Ablayı'da çok severek takip ediyorum. Yani belki sende biraz empati yapmalısın... Dediğim gibi, kırılmadım çünkü senin doğal olduğunu biliyorum, buraya bu yüzden geliyorum. Sevgiler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yazımı kimseyi kırmak için yazmadım ben sitemlerimi ilettim, İstanbul'un büyük şehir olduğunu ben de gayet iyi biliyorum ama herkes mi Avrupa yakasında oturuyor, herkes mi cumartesi çalışıyor Allah aşkına?! Blog dahil kendi arkadaş çevremden gelen sadece 3 kişi oldu yazıyla yazıyım ÜÇ! Bu durumda empatiden yoksun kişi hala ben oluyorsam diycek başka bir sözüm yok zaten...

      Sil
  11. Ben çok gelmek çok istedim ama şartlar müsait değildi.Çok üzüldüm keşke gelseymişim üç kişinin gelebileceği benim hiç aklıma gelmezdi.İstanbul gerçekten o kadar büyük bir şehir ki üstelik çalışmak zorunda olunca haftasonları başka planlar hep oluyor.Ama bir daha böyle bir şey düzenlerseniz ne olursa olsun geleceğime söz veriyorum.Sevgiler

    YanıtlaSil
  12. Ah Noni'cigim...böyle olacagini sanki tahmin ediyordum desem?
    Kesin böyle bir hayal kirikligina ugrayacagini düsünmüstüm , ne yazik ki. Cünkü genelde böyle oluyor. Daha önce baska bloglarda da buna benzer seylere sahit oldum, hep ayni.
    Ben kendi adima, eger elimden gelen birseyse (anket vs. gibi ve yogunluktan buralara bakamayip kacirmadiysam) mutlaka destek verenlerdinimdir, beni bilenler bilir. Bu sergiden ilk bahsettigin gün icim gitmisti, hatta yazmistim da yorum olarak. Yeminle cok samimi bir sekilde "keske..keske oralarda biryerlerde yasiyor olsaydim oraya mutlaka giderdim" dedim durdum icimden, ama maalesef yurtdisindayim. Yürekten istedim bunu. Hem annene destek olsun diye, ama ne yalan söyliyeyim, en cok da Nil'i ve seni görebilmek, tanisabilmek icin.
    Bu konuyla ilgili icinden gecenleri, hayal kirikligini ve sitemini cok iyi anlayabiliyorum. Ben senin durumunda olsaydim eminim ayni hisleri yasardim. Ama iste... bu takipci sayisina ve yazilan cogu yorumlara cok fazla güvenmemek gerekiyor, ben de bizzat yasadim bunu zaman zaman. Ben, gercekten, yürekten gelmek isteyipte, herhangi bir sorundan ya da sebepten ötürü gelemeyen cok kisinin olduguna inaniyorum yine de. Kolay olmuyor bazen bazi seyler, evdeki hesap carsiya uymuyor misali...ve bircok kisinin bu sitemini okuyupta cok üzüldügünü tahmin ediyorum. Lütfen bu durumu cok ciddiye alip, cok fazla üzme kendini. Herkesin de riyakar oldugunu düsünme lütfen...hic birsey disardan göründügü olmuyor cogu zaman.

    Öpüyorum seni, icten selamlar...
    Ayse

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ayşecim içten yorumun için teşekkür ediyorum canım, sanırım beni blog arkadaşlarımdan çok yakın diye bildiğim dostlarımın "ekmesi" daha çok kırdı. Neyse dediğinde haklısın, olan oldu artık uzatmanın anlamı yok, gereken dersleri aldım ben, daha fazla uzatıp enerjimi düşürmek istemiyorum ben de ;)
      Bu arada senin bloguna daha önceden tıklamıştım ben ama benim Almancam yok :( Türkçe blogunu bilmiyorum, orada yazmaya hala devam ediyorsan takip etmek isterim ;)

      Sil
    2. Iste...önceki motivasyonum (pek ugrayan yok) ve cok fazla zamanim olmasa da, arada bir yaziyorum oraya da, en azindan yazmazsam merak eden, düzenli ugrayan birkac sadik okuyucum ve dostlarim icin. Hemen yolluyorum daveti sana canim. Arada bir de olsa bakarsin firsat bulursan, cok sevinirim:)

      Sil
    3. Çok teşekkürler Ayşeciğim :)

      Sil
  13. Ha bir de birsey daha geldi aklima Noni'cim:

    Sen sergiye gelmediklerinden hayiflaniyorsun. Ben Türkce blogumu kapatmak zorunda kalmistim bir ara maalesef, sadece davet yolladigim kisiler girebiliyorlar o bloguma. Ozamandan beri , daha önceleri blogumu cok sevdiklerini söyleyen insanlar ugramaz oldu mesela...ve illa bana da davet yolla, ben de girmek okumak istiyorum diyenler, yolladigim halde hic bakmiyorlar bile... yorum birakmak söyle dursun. Halbuki benim blogum (övünmek gibi olmasin) gercekten sıkıcı degildir.
    Artik kimseye davet bile yollamiyorum, cünkü biliyorum ki girip bakmayacaklar. Farkindaysan sana teklif bile etmedim hic bunca zaman.
    Birak onca yolu kalkip gitmeyi, sadece birkac saniyelerini alacak olan sifre girmek ve birkac dakikasini alacak olan bloga bakmak zor geliyor insanlara....

    YanıtlaSil
  14. kadın kadının düşmanıdır, sözünün doğruluğnu yaşamım boyunca defalarca deneyimledim... ticaret hayatına girince ise tamamen tescilledim... hani o şirin kadınlar var ya onlar bir elin parmaklarından dahi az... nitekim 3 kişi ile dün sen de tescillemişsin bu sonucu... bir de şirin görünen kadınlar var... ki aslında bizleri en çok yanıltan onlardır... çünkü alt niyetleri başka başkadır... maalesef sayıları da pek fazladır... biz onları hep içten sanırız... maalesef!...
    anneciğin geri dönüşüm projeleriyle bir çok hanımın yapamadığı harika bir iş yapıyor... bu emeğin değerini bilenlerin takdiri, umursamaz insanların kayıtsızlığından inan çok daha önemli...

    YanıtlaSil
  15. senelerdir seni takip eden bir izleyenin olarak geçen ankete katıldığımı söylemem gerk yoktur sanırım
    sergi çağrını görmedim görseydim gelirmiydim gelemesdim dün kursum vardı tek başınada biryerlere giden brisi değilim tercihden ziyade beceriksizliğim adres bılamamam :( evet böyle bir eksikliğim var ne yazıkki çok üzüldüm üzülmene yürekden inan buna lütfen .
    annene sevgilerimi ilet lütfen

    yıldız

    YanıtlaSil
  16. Sevgili noniciğim inan bende seninle ve güzel kızınla tanışmayı cok istiyordum ve anneciğinin el emeklerini görmek.gebzedeyiz bizde en kısa mesafe..ama malum öğretmenim ve hafta sonu sınav görevimiz olduğundan dolayı kısmet olmadı.ama inanki su sayfayı actığımda sizin serginizi, niloşu, ve senin sıcacık gülümseyişini göreceğimi umuyordum.üzülmekte ve kırılmakta cok haklı buldum seni ama klavyenin arkasında da olsam seni gercekten sevdiğimi ve cok samimi bulduğumu unutma..umarım bir yerlerde tanışma fırsatımız olur..sevgiyle..adanın annesi betül..

    YanıtlaSil
  17. HAYAT VE KURABİYESİ16/12/13 09:50

    Canımın en sevilen blog yazarı.. Hafta sonu ev taşıma telaşım vardı. Biliyorsun hafta içi çalıştığım için hafta sonuna kalıyor bütün işlerim birde üzerine henüz 2 yaşında bile olmayan Nehir olunca inan evden çıkmak imkansız oldu. Sergi tarihi benim çok yoğun olduğum haftaya denk geldi. Senden biricik annenden defalarca özür diliyorum. Bir sonraki sergi tarihini iple çekiyorum.
    Uzun senelerdir seni, anneni ablanı zevkle takip ediyorum. Anketini de es geçmedim bilesin :)

    YanıtlaSil
  18. Çok hoşsun Noni.Başkası olsa üç kişi geldi sadece diye yazmaz gelenlere teşekkür eder geçerdi.Çok içtensin.

    Nermin ve Deniz de mi gelmedi?

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hasta oldukları için gelemediler...

      Sil
  19. çok üzüldüm yaaa.istanbul'a yakın olsam kesin gelirdim.burada odunpazarın'da çok güzel el sanatları sergiliyorlar.keşke eskişehir'de olsaydınız.Mevdoş teyzeme sevgiler yolluyorum.anadolu turnesine bekleriz sizi:)

    YanıtlaSil
  20. ezgi mola'dan TÜÜÜKENDİİİİİİİİİİİİİİİİİM şarkısı sana gelsin Noni

    YanıtlaSil
  21. Üzülmene üzüldüm.. :(
    Dilerim bir dahaki herhangi bir çağrında yüzün güler, sevinçle yazarsın buraya..
    Bendeniz ultrason peşindeydim..karaciğer kontrolüm için . sonrasında da verilmiş başka sözler koşturmaca...şimdi de yüzümün sağ tarafı sinilrerim zarar görmüş.. (banyo yapıp yetişicem diye ıslak ve sıcak soğuğa çkımanın bedeli )
    sanırım biz takipçilerden çok yakın çevren, tanıdıkların seni hayal kırıklığına sürüklemiş:(
    en kötü hayal kırıklığın bu olsun...başka olmasın..
    sevgiler,
    gelincika

    YanıtlaSil
  22. Bu yorum yazar tarafından silindi.

    YanıtlaSil
  23. nonimm nasıl uzuldum ıstanbulda olsam ınana gelırdık oğlusumla mevdoş teyzeyıde okuyorum :Dve cok begenıyorum kenısını keske ıstanbullu olsaydık emra

    YanıtlaSil
  24. aynı şehirde olsak destek vemek isterdim gerçekten, çok üzüldüm hissettiklerine:(

    YanıtlaSil
  25. aynı sehirde degiliz be nonicim.anket olayınıda hiç duymadım bile güzel anne.üzüldüğüne üzüldüm gercekten.ama seni okumaya gerçekten bayılıyorum bunu bıl istedimm...

    YanıtlaSil
  26. instgramda takip isteği gönderip takip ettikten sonra siliyorsunuz.Durumunuza çok şaşırmamak lazım.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kel alaka bir yorum yaptınız şimdi, ben şu ana kadar sadece beni unfollow edenleri sildim, bunun dışında özellikle sildiğim kimse yok zaten, durduk yere kimseyi silmem ha Nil yaptıysa onu bilemem tabii :)

      Sil

Saygı sınırını aşmadığınız sürece tüm yorumlarınız yayınlanacaktır, teşekkürler...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...