11 Ekim 2015

...KARA AN...

Gözyaşları tüm dünyada tek renktir diye yazmıştı dün biri, ne kadar doğru... Ölen sen de olabilirdin ben de, o anda o gardan tesadüf eseri geçen biri de olabilirdik, barış için halay çekenlerden biri de... Dün Ankara'da evlere düşen her ateş, evladını kaybeden annenin gözünden akan her yaş bugün aynı, birbirinden hiçbir farkı yok... O halde bu neyin kavgası di mi? Neden tek bir toprak üstünde barış içinde yaşamayı başaramıyoruz? Biz bunu başarsak bile bunu bozmak için ellerinden geleni artlarına koymayanlar hep olacak mı yani? Bilmiyorum, tek bildiğim artık bu ülkede iyi şeylerin olacağına dair inancımı gün be gün yitirdiğim...
Ölenlere Allah'tan rahmet, geride kalanlara sabırlar diliyorum...

1 yorum:

  1. Ahh Sibel'cigim ahhhhh... Söylenecek ne cok sey var... Ve de hic birsey yok... Insan artik ya hic susmadan konusup icindekileri kusmak, haykirmak , sokaklara dökülmek...ya da. susmak...sadece kahrolup susmak arasinda kaliyor. Allah sonumuzu hayir etsin. Bazen umudumu yitirmesem de, bazen korkuyorum daha olabileceklerden...cidden korkuyorum...

    YanıtlaSil

Saygı sınırını aşmadığınız sürece tüm yorumlarınız yayınlanacaktır, teşekkürler...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...