23 Aralık 2015

Sarmal

Hayat gerçekten çok tuhaf; bir gün gülerken ertesi gün bizi ne gibi acıların beklediğini bilmiyoruz, her günü sanki son gününmüş gibi yaşa derler ama bunu kaçımız başarabiliyoruz bilmiyorum... En azından ben kendi adıma bu konuda çok başarılı olduğumu söyleyemeyeceğim. Eskiden daha rahat biriydim, belki de daha pozitif ama hayatın getirdikleriyle ben ne kadar istemesem de, buna dirensem de, giderek daha karamsar birine döndüğümü görüyorum. Büyük bir şehirde yaşamanın getirdiği zorluklar, stresler, gerginlikler yanı başımda duruyorken (bir de üstüne acı haberler alıyorken) oh ne güzel hayat diyemiyorum. Bunu yapabilene de helal olsun, yaşamı alt etmeyi öğrenmiş diyorum. Tek istediğim bu karamsar ruh halimi bu senede bırakmak ve yeni seneyi daha pozitif bir şekilde karşılamak... Dünyanın ne kadar berbat bir yer olduğunu bilsem bile bu umudun içimde yeşermesine izin vermem gerekiyor...
İşte hayat hepimizi bir sarmalın içerisine almış, karşımıza çıkan güzellikler, fırsatlar, şanssızlıklar veya bahtsızlıklar ile dönüp duruyoruz bir şekilde... Ama mutlu, ama mutsuz... Aslında içimden fotoğraf paylaşmak hiç gelmese de sadece yapmam gereken zorunlu paylaşımları yapıyorum bugün... Fotoğraflar birkaç gün öncesinden, bu aralar tek iyi giden şey sanırım havalar...
Ceket: Shein
Elbise: Choies
Çanta: İpekyol
Botlar: Mango

3 yorum:

  1. Ben özellikle boynundaki şal-eşarba bayıldım!

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim, ben de çok severim Rus işi şalları, Moskova'da yaşadığım zaman almıştım...

      Sil
  2. Bioğunuzu takibe aldım ben de benim bloğuma beklerim sevgiler :)

    YanıtlaSil

Saygı sınırını aşmadığınız sürece tüm yorumlarınız yayınlanacaktır, teşekkürler...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...