27 Ocak 2016

Terkedilme Meseleleri

Aralık ayında canım arkadaşım Esin ile birlikte Harbiye Askeri Müze'de gerçekleşen Üç Tutku Festivali'ne gittik. Aslında festivalin ana kapsamında kitap, kahve ve çikolata yer alıyordu ama bizim orada esas bulunma nedenimiz Esin'in yakın arkadaşı Can Külahlıoğlu'nun "Terkedilme Meseleleri" adını taşıyan takı sergisini görmekti...
Can Külahlıoğlu ilk heykel sergisini 1993 yılında Taksim Atatürk Kitaplığı’nda "Aşırı Gereksiz Objeler" adı altında açmış. Bu sergide İstanbul’un çöplüklerinden ve hurdalıklarından topladığı malzemelerle ürettiği 40 parça eseri sergilemiş. 
Üç Tutku Festivali’nde yer alan ve "Terkedilme Meseleleri" adını taşıyan sergisinde ise tamamı el yapımı ve tek olarak tasarlanan; bakır, çelik, tel ve pirinç gibi hurda metallerden ve dönüştürülmüş malzemeden oluşan takı ve heykellere yer vermiş. Can Bey bu tutkusunun aslında çocukluğundan itibaren başladığını, eski radyoları söküp onları tamir ettiğini anlattı. İstanbul çöplüklerinin aslında en önemli müzeler olduğunu, hurda diye bir kenara atılan materyallerden ve kullanmadığımız nesnelerden birbirinden farklı bir çok obje yaratılabileceğini bu sergi vasıtasıyla göstermek istediğini aktardı.
 Örneğin; Can Bey eski bir çay süzgecini bu kolyede kullanmış...

Can Bey'in tasarladığı tüm takılar o kadar orjinal ve kendine özgü ki gerçekten hepsine ayrı ayrı bayıldım! Ayrıca bu sergi yaratıcılık anlamında da bana çok şey kattı diyebilirim. Bir objenin birden fazla kullanım şekli olabileceğini, tek yönlü düşünmememiz gerektiğini bana hatırlattı. Her biri ayrı bir yaratıcılık hikayesi barındıran bu güzel tasarımlar için Can Külahlıoğlu'nu tebrik ediyor, Terkedilme Meseleleri'ni büyük bir keyifle sizlerle de paylaşıyorum...
Can Bey'in kendi otoportresi
 Horoz heykeli
 

Bilekliklerin hepsine bayıldım!

Can Külahlıoğlu'nun tüm tasarımlarını Facebook'taki CEK's JUNK hesabından takip edebilirsiniz...

p.s. Benim "Terkedilme Meseleleri"ni yazdığım anlarda ne acıdır ki Can Bey de annesini edebi yolculuğuna uğurluyormuş... Allah rahmet eylesin diyor, Can Bey'e ve tüm sevenlerine sabırlar diliyorum, mekanı cennet olsun Meral Hanım'ın :(

3 yorum:

  1. Canım Sibel'cim, duyarlı arkadaşım :( Ne acı tesadüf oldu gerçekten...Biz Can'ın sergi haberini mutlu mutlu paylaşırken o annesinin acısını paylaşıyormuş. Hayat işte; ama ne mutlu Meral anneye böyle yetenekli, duyarlı bir oğul yetiştirmiş. Nur içinde yatsın diyorum ben de yeniden :( Seni de tebrik ediyorum canım, gerçekten harika fotoğraflar ve anlatım...İki yetenekli arkadaşımla da gurur duydum...-Esin İrlan-

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ahh evet canım gerçekten çok acı bir tesadüf oldU, Allah sabırlar versin, canım benim sen de iyi ol lütfen, kalbim seninle...

      Sil
  2. Bir nevi geri dönüşüm hikayesi olmuş hem de muhteşem bir sanat çıkmış ortaya... Kim bilir hangi ellerin dokunduğu kaç bardağa çay dolduran süzgeç şimdi birinin boynunda yer alacak :) El yapımı, göz nuru... Yazının son kısmına çok üzüldüm, hayat boş ve dolu tarafından ibaret ne yazık ki...

    YanıtlaSil

Saygı sınırını aşmadığınız sürece tüm yorumlarınız yayınlanacaktır, teşekkürler...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...